Te dashuruarit jane te detyruar te jetojne me nevojat e jetes. Historia e tyre futet ne nje kontekst social, shpesh, mbijetojne ndaj emocioneve te ndjenjave, "njeriu me te cilin/cilen jam dashuruar eshte i cmuar. Kam fatin qe e kam njohur dhe nuk dua ta le te me iki. Dua qe te me perkas vetem mua". Ashtu sic mund te kemi nje makine, nje shtepi, partneri posedon ide qe nuk lejon tja vjedhi asnjeri. Qe nga ky moment e me pas, shikimet, vemendja ndaj personave te tjere shqetesojne partnerin. Xhelozia shpesh nuk eshte gje tjeter se nje ndalim i te drejtave perball nje dashurie e vene ne prove.

Nga dashuria ne veteshkaterrim

Manifestimi i xhelozise konsiston vetem ne verifikimin e te qenit gjithmone ne qender te vemendjes se njeriut te dashur, kjo do te thote qe te tjeret nuk kane asnje rendesi. Xhelozia qetesohet, duke i provuar partnerit/partneres qe per te ekziston vetem ai njeri. Kjo xhelozi nese eshte e lehte, teegon nje shendet te mire ne cift, qe vazhdon me kenaqesine e joshjes. Per disa te tjere, frika per te humbur \partnerin eshte aq e forte, sa behet obsesive. Keto kerkojne domosdoshmerisht qe gziston nje rival ne jeten e tyre. Ky zakon, behet mbytes derisa shkaterron historine e dashurise. Viktima e xhelozise ndahet ne kurth, cdo xhest i tij, fjale etj eshte nje dyshim per partnerin ne cdo moment. Xhelozet, me mosbesimin e tyre, mbysin tek partneri cdo forme shprehjeje spontane, duke perfshire edhe vet dashurine.

Respekti i lirise

Mos ngaterroni "te pasurit e nje ndjenje dashurie" dhe "dhe te kesh nje te dashur". Asnjeri nuk mund te shkel te drejtat e egzistences se tjetrit. Partneri juaj ne dashuri nuk eshte prone e juaja. Fakti i te mos qenit xheloz, nuk tregon indiference, por mbi te gjitha eshte shenje besimi kundrejt tjetrit. Frika e te lenit vetem mund te shprehet permes menifestimeve te xhelozise, por me kusht qe te mos vini ne dyshim sinqeritetin e partnerit. Por nese mundoheni te mbysni lirine e tjetrit per te qetesuar veten tuaj, rrezikoni te humbisni cdo gje. /ikub/